این پژوهش نشان می دهد هوش معنوی و خوش بینی هر دو کیفیت زندگی دانشجویان را به طور معنادار افزایش می دهند و خوش بینی بهترین عامل پیش بینی کننده ی آن است. مطالعه روی 350 دانشجو با ابزارهای استاندارد انجام شده است.
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطهی هوش معنوی و خوشبینی با کیفیت زندگی دانشجویان در دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان انجام گرفته است. جامعهی آماری این پژوهش شامل کلیهی دانشجویان این واحد دانشگاهی به تعداد 4869 نفر بوده که از میان آنها، 350 نفر با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند.
ابزارهای مورد استفاده در این مطالعه عبارتاند از:
-
مقیاس هوش معنوی کینگ (2008)
-
آزمون جهتگیری زندگی (خوشبینی) شییر و کارور (1985)
-
پرسشنامهی کیفیت زندگی سازمان بینالمللی ارزیابی کیفیت زندگی (1994)
برای تحلیل دادهها، علاوه بر روشهای آمار توصیفی نظیر میانگین، انحراف معیار و دامنه نمرات، از همبستگی ساده و رگرسیون چندگانه نیز استفاده شده است.
نتایج نشان داد:
همچنین تحلیل رگرسیون چندگانه بیانگر آن بود که از میان متغیرهای پیشبین، خوشبینی با مقدار (B = 0/369 ، P < 0/01) قویترین پیشبینیکنندهی کیفیت زندگی دانشجویان محسوب میشود.
این پژوهش میتواند در حوزههای آموزشی، روانشناسی مثبتگرا و برنامهریزیهای دانشگاهی، مبنایی برای طراحی مداخلات ارتقای کیفیت زندگی و بهزیستی دانشجویان قرار گیرد.
امتیاز کاربران به : هوش معنوی، خوش بینی و کیفیت زندگی در تعامل
برای ثبت نظر، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید. اگر این محصول را قبلا از ما خریده باشید، نظر شما به عنوان خریدار محصول ثبت خواهد شد.