بعضی سخن ها فقط خوانده می شوند؛ اما بعضی دیگر، چراغی در دل
انسان روشن می کنند. **نهج البلاغه** از همین سخنان است؛ گنجینه ای
از حکمت های جاودانه که می تواند راه زندگی امروز ما را نیز روشن کند.
مجموعه ّ قصه های زندگی با نهج البلاغه، نشانه ای کوچک از عشق و
ارادت قلبی من به مولای متقیان، امام علی(ع) است
بعضیسخنهافقطخواندهمیشوند؛امابعضیدیگر،چراغیدردل انسانروشنمیکنند.**نهجالبلاغه**ازهمینسخناناست؛گنجینهای ازحکمتهایجاودانهکهمیتواندراهزندگیامروزمارانیزروشنکند.
مجموعه ّ قصههایزندگیبانهجالبلاغه،نشانهایکوچکازعشقو ارادتقلبیمنبهمولایمتقیان،امامعلی(ع)است؛پیشواییکهسخنان حکیمانهاش،پسازقرآنکریم،ازگرانبهاترینگنجینههایهدایتو انسانسازیبرایهمهیبشریتبهشمارمیرود.امیدوارماینتلاش،گامی
هرچندکوچکدرآشنایینسلامروزبادریایبیکرانحکمتعلویباشد
ازآنجاییکه،کودکی،بهترینفصلبرایکاشت ِ بذرایمان،داناییوفضیلت است.ازهمینرو،آموزههایگرانبهاینهجالبلاغهدرقالبداستانهای
شیرینودلنشینمیتواندکلامنورانیامیرالمؤمنین،حضرتعلی(ع،)رادر دلهایکوچکجایدهدوچراغراهآیندهکودکانونوجوانانباشد.
داستانیکهدراینکتابمیخوانید،باالهاماز**حکمتهای13و244 نهجالبلاغه**نوشتهشدهاست.اینداستان،متننهجالبلاغهنیست؛بلکه روایتیداستانیاستکهپیامآنحکمترابازبانیساده،شیرینومتناسب باکودکانونوجوانانبازگومیکندتاخواندنوبهکاربستنآنآسانترو لذتبخشترباشد. بعضیازبزرگتریناتفاقهایزندگی،ازچیزهاییآغازمیشوندکهدرنگاه
اولبسیارکوچکبهنظرمیرسند؛یکدانه،یکلبخند،یک«ممنونم،»یا دستیکهبرایکمکبهسویدیگریدرازمیشود.
گاهیانسانآنقدرچشمبهآرزوهایبزرگمیدوزدکهنعمتهای کوچکیراکههرروزدرکناراوهستند،نمیبیند.امادرستهمان نعمتهایکوچک،میتوانندآغازراهیباشندکهزندگیانسان
رادگرگونکند.
داستان«آخریندانهیانار،»قصهیپسریاستکه میخواستصاحببزرگترینباغدنیاشود؛امادرسفری شگفتانگیزفهمیدکهپیشازآبادشدنهرباغی،بایددلانسانآباد شود.
اینداستان،باالهامازیکیازحکمتهای ِ ژرفامیرمؤمنانامامعلی(ع) نوشتهشدهاست؛حکمتیکهبهمایادآوریمیکنداگرقدرآغازنعمتهارا بدانیموباشکرگزاریونیکیازآنهانگهداریکنیم،خداوندراهرسیدنبه
نعمتهایبزرگتررانیزبرایمانخواهدگشود. امیدوارمهنگامخواندناینداستان،نهتنهاباآرادهمسفرشوید،بلکهدر دلخودنیزدانهایازامید،سپاسگزاریومهربانیبکارید؛دانهایکهشاید
روزی،بزرگترینباغزندگیتانازآنبروید